Dat wat we weten

"Kunst is niet in elke tijd iets anders. Kunst is altijd hetzelfde... en wordt altijd beoordeeld volgens dat wat we erover weten. Wie niets van de oudheid weet kan geen sculptuur beoordelen, het is iets wat altijd weer terug komt."  - Markus Lüpertz(Art men)

Het gedeelte van dat we altijd kunst beoordelen met dat wat we weten vind ik erg interessant. Ik merk nu ik steeds meer leer over kunst, ik er ook steeds beter naar leer kijken. Vaak ook veel kritischer door de kennis die ik heb opgedaan.

Perfectie bestaat niet voor een kunstenaar. Ik denk dat makers het nodig hebben om goed te presteren door constant naar perfectie te zoeken. We zullen nooit echte perfectie vinden, maar wel steeds een nieuwe zoektocht naar iets beters. Ik denk dat de zoektocht naar perfectie de basis is van een maker. Je moet jezelf constant blijven verbeteren, je kunt niet in hetzelfde blijven hangen.

Tegenwoordig worden we overspoeld met informatie. Je zou in deze informatie kunnen zoeken naar 1 interessant ding, maar je kunt de informatie ook als een geheel beschouwen. Dit zie je terug in het werk van Hariton Pushwagner. Hij is een obsessieve kunstenaar die de massa cultuur verwerkt in zijn schilderijen. De constante stroom van informatie, alles lijkt hetzelfde en alles wordt herhaald. Hieronder een kader van zijn werk "Self portrait". Het is een blik in het brein van Pushwagner.



Dit werk heeft mij aan het denken gezet over wat ik nou interessant vind in onze maatschappij. Ik denk dat ik veel moeite heb met de stromende informatie en om er iets uit te halen. Een voorbeeld: ik kijk nooit naar het nieuws. Ik denk dat dit komt doordat er teveel onzin berichten in voorkomen en ik het idee heb dat veel informatie verdraaid is. Ik vind het niet interessant meer door de hoeveelheid. Soms heb ik hierdoor het idee dat ik onder een steen leef. Maar is dat echt zo? Naar mijn idee mis ik niks. Als er echt iets belangrijks gebeurt in de wereld hoor ik dit via de mensen die ik ken of zie ik het op social media.
Social media vind ik ook iets wat heel misleidend kan zijn. Ik kijk er veel op, maar waarom? Het voegt in principe niks toe aan mijn leven, maar toch kijk ik wel naar deze stroom van beeld en informatie. Maar het nieuws kijk ik niet. Ik verbaas mij over mijzelf dat ik hierin trap, social media. Ik neem mijzelf wel steeds vaker voor als ik facebook of instagram open om mij af te vragen waarom ik erop kijk. Toch wil ik het ook niet verwijderen, omdat het een hedendaags veelgebruikt communicatie middel is en het ook enkele voordelen heeft. Zoals evenementen en oproepjes op facebook. Je hoeft niks te missen op deze manier, maar is het erg als ik het mis? Social media blijft een soort tweestrijd. Aan de ene kant wil je niet in de misleidende berichten trappen, maar aan de andere kant is het erg handig en hoort het nou eenmaal bij de tijd waar we in leven.

POP presentatie

Persoonlijke leerdoelen:

1.   Ontdekken waar ik goed in ben en waar ik mee aan de slag wil met stage.

Concreet: Stage bedrijven opzoeken. Een lijst maken met alles wat mij leuk en interessant lijkt. Deze lijst filteren naar een top 10. Reflecteren op het werk van de potentiële stagebedrijven. Minstens 1 bedrijf per week reflecteren.

2.     Naast school meer bezig zijn met kunst.

Concreet: Documentaires en programma's kijken en hier eventueel over schrijven. Kunstenaars opzoeken en veel werk bekijken en erop reflecteren op mijn blog. (dit werkt ook mee aan het zelfbewust worden van waar ik sta) Deze activiteiten ga ik 1 keer per week uitvoeren. Ook ga ik research doen naar expo's in de buurt, ik zoek vooral op in de buurt, omdat het dan voor mij aantrekkelijker is om te gaan. De volgende stap is om tijd in mijn planning vrij te maken om hier heen te gaan.


Aantekenigen presentatie:

      Buiten school meer buiten vakgebied Specialisatie vinden… niet op 1 ding richten zelfbewust worden van keuzes
      1 op 1 samenwerking super fijn
      Cinedans meest interessant (weet goed welke rol je speelt in groep) werkt liever in teams
      (Wat vond je niet leuk aan vormgevingspakket?)
     (Wat vind je leuk of interessant aan stopmotion?) 
      Fysiek tactiel
     (Hoe ga je onderzoeken of je experimenteel werk kan gebruiken in advertising?)

Feedback 
      Grafisch kan afgestreept worden is dus goed nieuws! je hebt keuzes gemaakt.
      Hoe ga je experimentele film in advertising onderzoeken? Het gevoel van een product overbrengen met experimentele film.
      Je blog beter bijhouden en daarbij plannen… ga opzoek naar die discipline
      Zou het kunnen dat je je niet realiseert dat je een studie van 4 jaar hebt en dat je die 4 jaar super goed benut en je het onderste uit de kan haalt om zoveel mogelijk ervaring op te doen tijdens school.
      Pak je kansen om te leren uit je ideeën en fascinaties.. knoop dingen aan elkaar. Dus bijvoorbeeld de 3D animatie van de vis had je ook kunnen doen over je fascinatie in slaapverlamming.

Reactie op mijn feedback


      Ik denk dat ik goed op weg ben met mijn leerdoelen. Discipline blijft alleen een punt bij mij. Door de feedback ben ik weer wakker geschud en weet ik beter waar ik sta. Het klopt inderdaad dat ik het besef mis dat de studie maar 4 jaar duurt en dat ik daar alles uit moet halen. Nu ik deze bevestiging heb, denk ik dat ik meer zelfbewust ben geworden en meer motivatie heb om verder te gaan. De motivatie om mij meer te verdiepen in wat ik interessant vind is ook omhoog gegaan. Mijn doel voor de rest van mijn studie(misschien wel leven) is gemotiveerder aan de slag gaan en mijn discipline opzoeken. Hoe ik dit precies ga doen ga ik nog verder uitzoeken. Ik denk dat ik het niet te groot aan moet pakken en mijn discipline eerst in de kleine dingen moet zoeken. Bijvoorbeeld mijn bed uit gaan als de wekker gaat. Dit kan ik al afstrepen, omdat ik daar de afgelopen tijd aan heb gewerkt. 

Inspiratie links Vimeo

https://vimeo.com/groups/9453/videos/179743180

https://www.shortoftheweek.com/2016/04/26/slow-wave/

Een animatie over slaapverlamming, ik vind slaapverlamming heel interessant. Zelf heb ik het regelmatig, wat vaak heel naar is. Maar het wekt zoveel emoties op waardoor het bijna onrealistisch is. Het lijkt wel bovenmenselijk.

https://www.shortoftheweek.com/2016/12/08/what-i-forgot-to-say/

Heel dromerig en verhalend, je wordt meegenomen in een verhaal wat eigenlijk nergens over gaat. Pas als je alles hebt gezien kun je erop reflecteren waar het nou eigenlijk over gaat.

Verdieping

Ik wil meer kunstgerelateerde documentaires/programma's bekijken. Dus ik ben begonnen aan Art men van NPO 3. Dit is ook goed om te zien hoe zij reflecteren op andermans werk.

ISA Beweging en geluid

Ik wil graag gaan onderzoeken hoe beweging en geluid samen gaan. Dit wil ik graag door middel van animaties maken gaan onderzoeken.

- Een betere kijk krijgen op beweging en geluid
- De samenwerking tussen beweging en geluid beter begrijpen
- Mijn animatie skills verbeteren

- Is er een duidelijk onderzoek?
- Ben ik meer te weten gekomen over beweging en geluid en hoe ik hiermee te werk kan gaan?
- Heb ik nieuwe skills ontwikkeld (of verbeterd) op het gebied van animatie?

- Mijn skills verbeteren
- Meer in de richting van animatie gaan werken, dus een specialiteit ontwikkelen

ISA experimentele film

Ik zou graag later in mijn werk experimentele film voor commerciele doeleinden willen gebruiken. In dit onderzoek wil ik erachter komen hoe ik dat kan doen. Ik ga voor een aantal producten een reclame maken.

- Meer te weten komen over experimentele film
- Erachter komen hoe ik experimentele film kan gebruiken  in het werkveld

- Is het gelukt om de boodschap over te brengen via experimentele film?
- Heeft de student zich verdiept in experimentele film?

- ik wil graag leren hoe ik een boodschap kan overbrengen met experimentele film

Chris Burden

''Shoot'' 1971

Tijdens deze lessenreeks hebben we tot nu toe veel gediscussieerd over performance art. Naar aanleiding van deze lessen heb ik de documentaire ''Burden'' gekeken. Het gaat over het werk en leven (eigenlijk is zijn leven zijn werk) van Chris Burden. Zijn werk roept veel reacties op, dat is precies wat hij wilt. Maar uiteindelijk staat hij bekent om de man die zichzelf laat beschieten. Dit was niet wat hij wilde en toen sloeg hij een andere weg in, hij was klaar met zijn performance art.

Hij zegt over performance art: '' Art that couldn't be bought or sold. We are in control.'' Dit vind ik een interessante gedachte over performance art, dit maakt het wel heel anders dan andere kunst. Je moet er geweest zijn eigenlijk, het is een ervaring. Je kunt het wel terugkijken op video's, maar dit wekt bij lange na niet dezelfde emoties en gevoelens op dan wanneer je er echt bij was.

Wat ik vooral uit het werk van Chris Burden heb gehaald is dat hij grenzen wilde verleggen. Wat kan wel en wat niet? Ook verlegde hij de grens van de kijkers, tot op welke hoogte blijf je kijken? Dit bewees hij met ''Doomed''. Hij dwong zijn toeschouwers om te blijven kijken tot er wat gebeurde. Er gebeurde helemaal niks, totdat ze in zijn ''space'' kwamen door water te brengen uit veiligheidsmaatregelen. Dit eindigde zijn werk. Ik vind het interessant dat veel mensen die kunst bekijken het alleen bekijken, ze durven eigenlijk niet het kunstwerk te onderbreken, want dat zou misschien wel het werk verpesten. Hierdoor ga ik mij afvragen hoe je mensen wel uitlokt om ergens aan te gaan zitten of om überhaupt iets te doen. Nu we bezig zijn met interactieve werken is dit belangrijk om over na te denken.

In de documentaire wordt ook gezegd: ''Als je bepaalde dingen serieus benaderd wordt het ineens interessant.'' Deze gedachtegang sprak mij aan. Maar als maker vind ik het idee om bepaalde dingen heel serieus te benaderen de kijk op deze dingen verandert. Bijvoorbeeld: Het vastleggen hoe iemand stil ligt (denk aan ''Doomed'') wekt gedachten op over tijd en hoe wij ons bezighouden met tijd. Dit vind ik interessante uitgangspunten.

''Soms weet je niet eens wat je zoekt, je graaft maar wat.'' Hier herken ik mijzelf in. Dit was een uitspraak van Burden in de docu. En soms als je niet weet wat je zoekt, kom je op de briljantste ideeën naar mijn idee. Je leert verder te kijken. Als je in het niets zoekt, het is alsof je een soort schat vindt bij ''toeval''. Als je blijft zoeken kom je wel ergens. En ik denk dat dit een belangrijke gedachte is om in mijn achterhoofd te houden als ik ergens mee bezig ben. Soms neig je om het op te geven, maar als ik dan hieraan terugdenk word ik gemotiveerd om verder te zoeken. Ik vind het bij het maken geen optie om niet tot een idee te komen. Er dwalen altijd ideeën door je hoofd, je moet het alleen vinden. En de juiste manier vinden om het uit te beelden en het in de wereld te brengen.